Yıl : 2020 Cilt : 0 Sayı : Supplement: 1

Tam Metin (PDF)

Ölü Beden Yönetiminde Dini Mesleki Bir Form: Gassal

Open Access

Öz

Bu çalışmada ölüm ile toplum arasındaki ilişkinin geçirmekte olduğu iddia edilen değişim ve dönüşümünü açıklamak için “ölü beden yönetimi” kavramına başvurulmuştur. Ölü bedenlerin yönetimi kavramının tercih edilmesinde, cenaze uğraşısını salt ekonomik bir tüketim alanı olarak değil; din, kültür ve kimliklerin de görülebildiği, gelenekselden moderne geçişte toplumsal dönüşümlerin izlerinin sürülebildiği sosyolojik bir bağlamı da kapsaması motivasyonu ile hareket edilmiştir. Çalışmanın odağına ölüm-din ilişkisinin duygusal emek üzerinden yorumlanması olarak düşünülebilecek gassallar yerleştirilmiştir. Gassalların tercih edilmesindeki kaygılardan birisi ölüm uzmanlıkların profesyonel bir iş olarak görüldüğü modern çağda dinin ölüm ve ölü bedenler üzerindeki güçlü yönünü yeniden gündeme taşımaktır. Çalışmada nitel araştırma tasarımı tercih edilmiş, tasarım gözlem ve mülakat tekniklerinden oluşturulmuştur. Bu çalışmada İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde görevli gassallarla yapılmaya başlanan mülakatlardan elde edilen ilk verilerin sunulması hedeflenmiştir. Gassal, Türkiye örneğinde ölüm-din ilişkisinin duygusal emek üzerinden okunuşu da temsil etmektedir. Ayrıca Gassal, ölüm tüketiminin profesyonel bir iş olarak görüldüğü ölüm endüstrisinde dinin ölü bedenleri organize etmedeki güçlü yönünü yeniden gündeme taşımayı temsil etmektedir. Türkiye’de yerel yönetimlerin cenaze hizmetleri kapsamında sunduğu hizmetlerini şekillendiren temel ölçütlerden birisinin din olması, Gassal’ın çalışmaya konu edilmesi için yeterli gerekçe kabul edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Ölüm   Ölüm-Tüketimi   Ölüm-Endüstrisi   Ölü--Bedenlerin-Yönetimi   Gassal  

Sorumlu Yazar

Adem SAĞIR

Kaynakça

  • Anderson, R. S. (1986). Theology, death and dying. Oxford: Basil Blackwell.
  • Arıés, P. (1991). Batılının ölüm karşısında tavırları (M. A. Kılıçbay, Çev.). Ankara: Gece Kitaplığı.
  • Baudrillard, J. (2017). Tüketim toplumu (F. Keskin ve H. Deliceçaylı, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  • Bauman, Z. (1999). Çalışma, tüketicilik ve yeni yoksullar (Ü. Öktem, Çev.). İstanbul: Sarmal Yayınları.
  • Bauman, Z. (2005). Bireyselleşmiş toplum (Y. Alogan, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  • Bauman, Z. (2018). Ölümlülük ölümsüzlük ve diğer hayat stratejileri (N. Demirdöven, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
  • Becker, H., & Carper, J. W. (1956). The development of identification with an occupation. American Journal of Sociology. 61(4), 289–298. https://rwww.jstor.org/stable/2773529
  • Berger, P. L. (2011). Kutsal şemsiye-dinin sosyolojik teorisinin ana unsurları (A. Coşkun, Çev.). İstanbul: Rağbet Yayınları.
  • Bourdieu, P. (2015). Ayrım/be
Daha Fazla Göster

Detaylar

DOI 10.26650/JECS2019-0088

Submission : 3 Ara 2019

Tam Metin (PDF)

A Religious Professional form in The Organisation of Dead Body: Gassal

Open Access

Öz

This study attempts to apply to the concept of “organizing of dead body” in order to define the change and transformation which is claimed to be experienced by the relationship between death and the society. The Gassal, which can be interpreted through the emotional effort in dead-religion relationships, are placed at the focus of the study. One of the worries of choosing the Gassal is to bring the impact of religion on death and dead bodies in the modern age, where death specialties are seen as professional work up to agenda again. Qualitative research design has been preferred in the study, and the design has been composed of observation and interview techniques. The study aims to present the first data obtained with the interviews conducted with Gassals of the Istanbul Metropolitan Municipality. The focus of the study has been on the Gassal, who could be considered as explainig the relationship between death and religion through emotional labor. Moreover, the Gassal in the death industry, where death consumption is seen as professional work, also brings the powerful aspect of religion in organizing dead bodies up to the agenda again. It is enough reason for the study to prefer the Gassal as it is subject for the fact religion is one of the fundamental criteria that forms the funeral services offered by local governments.

Anahtar Kelimeler

Dead   Dead-Consumption   Dead-Industry   Management-of-Dead-Bodies   Gassal  

Sorumlu Yazar

Adem SAĞIR

Kaynakça

  • Anderson, R. S. (1986). Theology, death and dying. Oxford: Basil Blackwell.
  • Arıés, P. (1991). Batılının ölüm karşısında tavırları (M. A. Kılıçbay, Çev.). Ankara: Gece Kitaplığı.
  • Baudrillard, J. (2017). Tüketim toplumu (F. Keskin ve H. Deliceçaylı, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  • Bauman, Z. (1999). Çalışma, tüketicilik ve yeni yoksullar (Ü. Öktem, Çev.). İstanbul: Sarmal Yayınları.
  • Bauman, Z. (2005). Bireyselleşmiş toplum (Y. Alogan, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  • Bauman, Z. (2018). Ölümlülük ölümsüzlük ve diğer hayat stratejileri (N. Demirdöven, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
  • Becker, H., & Carper, J. W. (1956). The development of identification with an occupation. American Journal of Sociology. 61(4), 289–298. https://rwww.jstor.org/stable/2773529
  • Berger, P. L. (2011). Kutsal şemsiye-dinin sosyolojik teorisinin ana unsurları (A. Coşkun, Çev.). İstanbul: Rağbet Yayınları.
  • Bourdieu, P. (2015). Ayrım/be
Daha Fazla Göster

Detaylar

DOI 10.26650/JECS2019-0088

Submission : 3 Ara 2019

Tam Metin (PDF)